Linus Torvalds
Linus Benedict Torvalds jest pomysłodawcą i twórcą darmowego systemu operacyjnego Linux. Urodził się dwudziestego ósmego grudnia, w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym dziewiątym roku. Zirytowany zbyt małymi możliwościami systemów operacyjnych, zainspirowany dokonaniami innych samotnych programistów pracujących nad poprawieniem obecnej sytuacji na rynku komputerowym postanowił stworzyć własny system, który będzie o wiele bardziej wydajny od obecnych propozycji. I tak stworzył niemal samodzielnie jądro drugiego dzisiaj najważniejszego systemu operacyjnego, który nazwał od swojego imienia Linux. Mówi się, że Linus jest bardzo zadufanym w sobie, samolubnym człowiekiem, o czym może zaświadczyć właśnie nazwa jego systemu oraz szereg wypowiedzi, jakie notowane są przez ludzi na wykładach z jego udziałem i publikowane w internecie. Z początku Linux był modyfikowany przez wszystkich, którzy otrzymali do niego dostęp, z czasem jednak stał się prawdziwą sensacją – modyfikowany przez wykwalifikowanych programistów, najlepszych na świecie koderów, przybierał coraz ciekawsze formy, o wiele bardziej atrakcyjne od standardowego czarnego ekranu z białymi napisami. Logo Linuxa jest pingwinek Tux, który często był krytykowany nawet przez sympatyków tego systemu operacyjnego, ponieważ, twierdzili, takie małe zwierzątko nie może oddawać wielkości tego systemu operacyjnego. Ten jednak odpowiedział, że widocznie nie widzieli oni atakującego pingwina. Linus bardzo rzadko udziela publicznych wywiadów i skrzętnie unika rogłosu. Dodatkowo bardzo konsekwentne unika komentarzy swojego konkurencyjnego oprogramowania, jakim jest Microsoft Windows. Od czasu do czasu na jakimś wykładzie napomknie kilka zdań o systemie Billa Gatesa, jednak wtedy nie ukrywa, w jak głębokim poważaniu ma ten system operacyjny. Jednak bardzo często występuje ostro przeciw każdemu zamkniętemu oprogramowaniu, takiemu jak na przykład właśnie Microsoft. Jest wielkim fanem wolności oprogramowania i krytykuje zawsze i wszędzie, kiedy tylko może, oprogramowanie rozprowadzane komercyjnie, zwłaszcza z tak szerokim spectrum, jakim jest rozprowadzany sam Microsoft Windows. Linus Torvalds powiedzał kiedyś, że jest najszczęśliwszym draniem na świecie.
Tagi: benedict, linux, microsoft, operacyjny, os, system, torvalds
Kategoria: Ludzie komputerów
Laptop jest zlepką dwóch angielskich słów. Lap, czyli kolana oraz top, czyli na wierzchu, co oznacza, że laptop oznacza coś, przedmiot, który można trzymać na kolanach i pracować na nim. Laptop jest przypominającym teczkę komputerem osobistym, jego przenośną wersją, która z roku na rok zdobywa coraz większe zainteresowanie ze strony użytkowników. W samym dwa tysiące czwartym roku ponad trzydzieści procent sprzedanych komputerów na świecie dotyczyło właśnie laptopów. Dzieje się tak zapewne przez ergonomiczne podejście przez ten model do warunków, w jakich człowiek chce pracować. Dowodem tego jest tak wielki wzrost sprzedaży laptopów, że w dwa tysiące piątym roku po raz pierwszy laptopy sprzedawały się lepiej niż komputery stacjonarne – taka sytuacja miała miejsce w Stanach Zjednoczonych i na pewno niedługo podgoni rynki na innych kontynentach. W początkowej fazie rozwoju laptopy dzielono także na notebooki, ponieważ były rozmiarów kartki A4, jednak dzisiaj nazwa ta używana jest przemiennie. Taki komputer posiada same zalety komputerów jeżeli chodzi o zewnętrzne użytkowanie. Znaczy to tyle, że pod względem fizycznym są o wiele bardziej wygodne niż zwykłe komputery. Jednak jeżeli chodzi o użytkowanie oprogramowania to laptop zdecydowanie przegrywa z tradycyjnym komputerem przenośnym. Na laptopy wszystkie podzespoły ulepszające tworzone są w drugiej kolejności w przypadku komputerów osobistych. Jednak, czego nie ma większość stacjonarnych komputerów, to wmontowana w laptop możliwość łatwiejszego kontaktu z innymi komputerami otwartymi na świat. Laptopy posiadają wiele nowoczesnych technologii komunikowania się z innymi przy pomocy tradycyjnych modemów, Bluetooth, portów USB, WiFi czy standardowym IRDA, czyli inaczej podczerwienią. Obecnie stacjonarne komputery także posiadają tę możliwość, jednak ich zastosowanie nie jest tak ciekawe jak z laptopem, ponieważ jego nie zabierzemy na przykład w podróż pociągiem, gdzie można pograć między dwoma komputerami, prawda? Do niewygód, niesionych przez wygląd nootebooków jest dla niektórych zbyt mała klawiatura, przez którą ciężej pracuje się podczas pracy z edytorami tekstu. Ponadto, jak wykazują statystyki, laptopy są o wiele bardziej na awarie fizyczne, uszkodzenia sprzętu z tego względu, że ciągle są o krok za technologią komputerów stacjonarnych, gdzie ten procent jest z roku na rok coraz mniejszy.
Koń trojański jest wymyślonym przez mitycznych bohaterów podstępem. W podarowanym wrogom koniu, na znak ich wielkości, schowali się wojownicy, którzy pomordowali wszystkich Trojan, gdy ci upili się świętując swoje zwycięstwo. Metoda ta okazała się tak skuteczna na wielu polach, że postanowiono zastosować ją także w przypadku komputerowych ataków. W branży informatycznej koń trojański to oprogramowanie pozwalające niepowołanemu użytkownikowi sterować innym komputerem na odległość, tylko przy użyciu odpowiednich komend. Programy te są często wykrywane przez antywirusy, jednak ryzyko ich zarażeniem występuje bardzo często, podobnie jak u wirusów. Gdy osoba niepowołana ma dostęp do innego komputera przy pomocy konia trojańskiego, może robić wszystko, na co ma ochotę, poczynając na przeglądaniu poufnych informacji, poprzez ich modyfikację, aż po całkowite wyczyszczenie dysku twardego kończąc. Mało tego, istnieje wiele koniów trojańskich, które specjalnie dają się wykryć antywirusom, aby uśpić czujność administratora czy innego użytkownika danego komputera, jednak wcześniej potajemnie umieszczają w kodzie systemu operacyjnego backdoora, czyli tajne przejście dla nieupoważnionej osoby, która będzie mogła dzięki niej wchodzić do systemu i wychodzić niezauważona, a nawet kopiowanie informacji nie nastroi jej w tym przypadku kłopotów. Najpopularniejszym polskim konień trojańskim jest zdecydowanie “Prosiak”, zaprogramowany przez jednego ze studentów, który nigdy nie ujawnił swojego nazwiska. Dzisiaj jest on całkowicie wykrywalny przez antywirusy, ale kiedyś, kilka lat temu, gdy profilaktyka antywirusowa nie była tak łatwo dostępna, wtedy samo słowo “prosiak” budziło u administratorów uwagę. W jaki sposób zatem konie trojańskie mogą dostawać się na nieuprawnione komputery? Sposobów jest kilka – od bardzo prostego sposobu polegającego na potajemnym jego zainstalowaniu, gdy właściciela komputera nie będzie w pobliżu, aż po wyrafinowaną mistyfikację, to znaczy zaistalowanie go pod przykrywką innego programu – odtwarzacza plików mp3, przeglądarki zdjęć różnych formatów i tego typu sprawy. Poza prosiakiem istniało wiele więcej tego typu koniów, jednak żaden w Polsce nie zwrócił na siebie tyle uwagi, co prosty w obsłudze, uzbrojony w przyjazny, łatwy interfejs “Prosiak”, którego autor do dziś nie został odnaleziony i zapewne nigdy nie będzie.
Komputery dzielą się na różne kategorie. Najpopularniejszym dzisiaj, co nie znaczy najczęściej używanym, są komputery osobiste, czyli takie, które swoimi rozmiarami mieszczą się bezproblemowo na domowym biurku i takie zazwyczaj używane są w jednym czasie przez pojedyncze osoby. Przed nimi natomiast istniały tak zwane komputery domowe, czyli podobne do dzisiejszych osobistych, jednak korzystające z telewizora kineskopowego jak dzisiaj z monitora. Na podstawie takich właśnie maszyn zbudowano niegdyś całą paletę konsol służących do rozrywki (gry komputerowe i telewizyjne). Istnieją także komputery typu mainframe. Te spotykane są zazwyczaj w dużo większych rozmiarach niż zwyczajne, ponieważ stosowane są do naprawdę dużych obliczeń matematycznych wszelakiego rodzaju. Takie właśnie komputery użytkowane są w wielu instytucjach, gdzie przetwarzanie wielkiej ilości danych jest codziennością i bez tego nie byłyby w stanie w ogóle funkcjonować, a na pewno nie przy takim tempie, jak to jest obecnie. Używane są również do pełnienia roli tak zwanych serwerów komputerowych. Gospodarcze komputery sterują natomiast procesorami produkcyjnymi, służącymi w przeróżnych gospodarstwach. Superkomputery to natomiast jest już jazda bez trzymanki. Sprzyjają one do pracy, gdzie największą rolę pełni moc obliczeniowa wielkiego rodzaju. Te komputery potrafią naprawdę wielkie rzeczy i są stosowane w wielkich instytucjach. Takie komputery stosują wojska, wielkie firmy finansowe i korporacje. I ostatni typ najpopularniejszych komputerów to komputery wbudowane, służące ludzkości w najprostszych dzisiaj czynnościach. Bez nich wielu z ludzi nie potrafiłoby poradzić sobie z normalnymi, codziennymi czynnościami, takimi jak pranie, robienie szybkiego obiadu przy odtworzenie ulubionej piosenki. Wszystko to bowiem jest sterowane cyfrowo za pomocą właśnie takich mikrych komputerów. Komputery te wbudowane są w zegarki, mikrofalówki, telefony komórkowe i wszystkie inne urządzenia opatrzone jako cyfrowe. Sprawia to, że komputer we wszelkich swoich pojęciach jest urządzeniem najczęściej używanym i stosowanym do codziennych zadań. A to, jak wiadomo specjalistom, nie koniec ich zastosowań. Przyszłość wybiega z planami tak daleko, że dla niektórych jest to prawdziwa fantastyka naukowa, a nie realne plany, jednak nauka kilkakrotnie udowodniła, że z fantastyką naukową jest bardzo blisko i nie boi się jej wyzwań.