Wirusy
Komputerowe wirusy to postrach użytkowników. To programy, które działają na podobnej zasadzie, co wirusy biologiczne, dosięgające podatnych na choroby ludzi. Taki program jest zazwyczaj małą, niewidocznyą prawie dla systemu aplikacją, zarażającą wybrany rodzaj plików. To jej pierwsza funkcja. Druga polega na docieraniu do jak najszerszej liczby użytkowników, czyli automatycznym, zdalnym wysyłaniu przez łącze internetowe do możliwie najwyższej liczby ofiar. Cele muszą być ustalone z góry, ale to nie jest żaden problem. Wirus stworzony przez doświadczonego programistę potrafi wyszukać listy kontaktu na całym dysku twardym – listy kontaktowe skrzynki e-mailowej, wszelkiego rodzaju komunikatorów – a następnie samodzielnie wysłać się do nich. Dlaczego ludzie tworzą tego typu programy? Z różnych przyczyn. Czasami są to przyczyny czysto naukowe. Napisanie dobrego wirusa, który ominie zabezpieczenia komputerowe, firewalle, programy antywirusowe, to nie lada wyzwanie. Dlatego napisanie takiego programu to wielka radocha dla człowieka chcącym zarabiać na życie programowaniem. Inna sprawa to zwyczajna ludzka zawiść. Niektóre wirusy to prymitywne programiki, jednak niektóre to prawdziwe bestie, potrafiące szerzyć strach na całym cyfrowym świecie. Jeden z pierwszych naprawdę poważnych wirusów, a właściwie jego odmiennej wersji, to wirus Tarpana Morrisa, który zaraził dziesięć procent całego istniejącego internetu kilkanaście lat temu. Oczywiście, ludzie nie byli przygotowani na takie zagrożenia, a sama sieć internetowa była o wiele mniejsza, jednak nie zmienia to faktu, iż wypuszczenie na wolność tej aplikacji było szokiem dla wielu. Program przyniósł wiele strat. Prócz wirusów używane są także tak zwane konie trojańskie – programy pozwalające hakerom (nawet tym niedoświadczonym) na zdalne sterowanie. Jak się ma dzisiaj świat komputerów względem zarażającym je wirusów. Otóż teraz coraz trudniej jest napisać naprawdę dobrego robaka internetowego, który zarazi wiele maszyn z tego wzgledu iż aktualizowane na bieżąco programy antywirusowe i firewalle (chroniące przed atakami z zewnątrz) mają w sobie tyle systemów obronnych, iz ich przebicie z każdym dniem jest coraz trudniejsze. Nie znaczy to, że możemy czuć się coraz bardziej bezpieczni. W końcu ktoś wpadnie na pomysł, jak skutecznie omijać antywirusy.
Tagi: aplikacje, Bezpieczeństwo, konie, system, trojańskie, wirus, wirusy
Kategoria: Bezpieczeństwo
Jeżeli Bill Gates jest najbardziej rozpoznawalnym programistą na świecie, to Kevin David Mitnick zdecydowanie jest najczęściej wymienianym hakerem, gdy tylko jest o nich mowa. Urodził się w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym trzecim roku, szóstego sierpnia. Jednak jego fenomen nie polega na super wielkich umiejętnościach łamania systemów komputerowych ani haseł. Sam Mitnick wielokrotnie twierdził, że swoją czarną sławę zawdzięcza nie tyle umiejętnością komputerowym – choć i w tym polu miał wiele do pokazania – ale doskonałą znajomością i praktycznym wykorzystaniu inżynerii społecznej. Przez lata włamywał się do najważniejszych korporacji telekomunikacyjnych, kradnąc dane, siejąc postrach, ale nigdy nie zgarnając na tym wielkich pieniędzy. Wręcz przeciwnie – nigdy nie pozowolił sobie na celowe niszczenie danych. Policja wielokrotnie podejmowała wielkie próby jego ujęcia, jednak zawsze wychodziła na tym z niczym. Pościg trwał, chwytano kolejnych przyjaciół Mitnicka, jednak on sam ciągle pozostawał nieuchwytny. Wszystko zmieniło się, gdy włamał się do geniusza komputerowego Tsutomu Shimomury. Wykradł jego prywatne dane, kod źródłowy nielegalnego oprogramowania, które mogło zrewolucjonizować branżę komputerową. Shumomura był wtedy na urlopie, a gdy dowiedział się o włamaniu do swojego komputera, od razu wrócił do pracy i postanowił na własną rękę wyśledzić nieuchwytnego hakera. Mitnick ciągle z nim pogrywał, zostawiał kpiące z jego wiedzy wiadomości, był bardzo arogancki. Shmomura wraz z Johnem Markoffem podjęli próbę wyśledzenia hakera. Śłedzili go bardzo długo. Mitnick w tym czasie robił uniki, które za każdym razem uchodziły na sucho, policja była ciągle o krok za nim. W końcu Shimomurze i Markoffowi udało się namierzyć Mitnicka. Haker, postrach całej Ameryki, trafił w końcu do aresztu. Zanim został skazany, spędził pięć lat w areszcie. Spora część społeczeństwa uznawała go za bohatera, który po prostu poszedł na walkę z korporacjami teleinformatycznymi. Mitnick wyszedł z więzienia w dwa tysiące pierwszym roku. Jednak jeszcze przez dwa lata nie mógł zbliżać się nawet do komputerów, a gdy to zrobił – w telewizji na żywo – wtedy odwiedził blog swojej byłej dziewczyny. Dzisiaj jest szanowanym specjalistą od zabezpieczeń komputerowych.
Gry komputerowe są najnowszą, ale jednocześnie najmniej rozwiniętą branżą rozwyrkową. Obok innych mediów, gry komputerowe są najmłodsze na rynku, ale z roku na rok zdobywają olbrzymie zainteresownaie ze strony konsumentów. Pierwsze gry pojawiły się za czasów pierwszych komputerów i przedstawiały prymitywne rozgrywki ping ponga. Z latami zaczęto tworzyć jeszcze więcej tego typu programów. Tetris, gra w której należało ułożyć wszystkie klocki w poziomej linii, jest grą bardzo starą, ale do dzisiaj cieszącą się wielkim powodzeniem. Pac Man, człowiek-ciastko, który zjada wszystkie napotkane kulki w labiryncie także jest dzisiaj żywą legendą komputerowej rozrywki. Z biegiem lat gry stawały się coraz bardziej profesjonalne, interesowało się nimi szersze grono odbiorców. Najpopularniejszymi grami komputerowymi są te ukazane z pierwszej perspektywy – tak zwane FPP – gdzie gracz wciela się w bohatera patrząc na wygenerowany świat jego oczami. Takie gry najczęściej osadzone są w brutalnych realiach. Gracz wciela się w żołnierza, pogromcę złych mocy i zabija bezwzględnie napotkanych wrogów. Pierwszą z tego typu serii gier były prymitywne Wolfy 3D czy Doom, gdzie grafika oszałamiała swoim rozmachem. To było jednak w dawnych czasach, o których młodsze pokolenie graczy w ogóle nie wie. Takie gry jak Quake, Doom czy Half Life to coś, o czym mówi się tylko w kontekście sequeli, czyli kontynuacji pierwszych części. Jednak to właśnie te, pionierskie, dostarczały ludziom najwięcej rozrywki. Dzisiejsze gry tego typu są tak rozwinięte, grafika tak przepiętkna, iż momentami szczerze można pomylić ją z rzeczywistością wirtualną. Najbardziej rozdmuchaną grą tego typu jest zdecydowanie ostatnia część sagi wojennej Call Of Duty: Modern Warfare – pierwsza i druga odsłona trzeciej wojny światowej tak odzwierciedla wrażenia, iż została okrzyknięta najlepszym filmem interaktywnym na świecie. Branża ta rozwija się coraz bardziej z roku na rok, przyciągając nowych fanów cyfrowych wrażeń. Kiedyś za graczy komputerowych uznawało się tylko dzieci, jednak jest to już tak popularna rozrywka, że interesują się nią wszyscy wybierając swoje ulubione gatunki. Największym polskim magazynem traktującym o tym temacie jest CD Action, który istnieje na rynku już od kilkunastu lat.
Konsole to wyspecjalizowane urządzenia do gier komputerowych. Zazwyczaj mają one postać niewielkich urządzeń elektronicznych i podłączone do telewizora odtwarzają włożone w nie gry, a telewizor pełni wtedy rolę monitora komputerowego, jak w przypadku zwykłego komputera. Sterowanie grami odbywa się przy pomocy kilku urządzeń, jednak najważniejszą, podstawową z nich to będzie zdecydowanie joypad, czyli dżojstik. To niewielkie, ergonimiczne urządzenie z kilkoma przyciskami, za pomocą którego steruje się grami. Dochodzi do tego tak zwany arcade stick, wykorzystywany głównie do gier typu bijatyki, jak “Tekken” czy “Mortal Kombat”. Ponadto dodane są także pistolety do strzelanin, gitary do gier o bohaterach rock’n'rollowych, kierownica do symulacji wyścigów samochodowych, mata do tańca, a także mikrofon, perkusja i wiele, wiele innych. Konsole mają w sobie wbudowane czytniki pamięci, czyli kieszonki DVD, CD, na kartridże oraz GD-ROMy. Jak taka konsola funkcjonuje? Otóż jest ona wyposażony we własny, autonomiczny system operacyjny, zazwyczaj niewidoczny dla użytkownika, natomiast niektóre z nich, tak jak Gameboy, nie używają jej go wcale. Oczywiście w dzisiejszycz czasach, gdy rewolucja cyfrowa jest dostępna dla każdego, możliwe jest zainstalowanie na nich takich systemów jak Linux i inne. Nie ma także przeszkód w wymianie oprogramowania np z konsoli Xbox do konsoli PlayStation – a ta, notabene, jest obecnie najważniejszą konsolą. Pierwsze gry komputerowe były bardzo prymitywne, z czasem jednak popychano je w coraz nowszy wymiar, by sprawiały jeszcze więcej przyjemności z ich użytkowania. Pierwsze gry opierane były na prostych rozwiązaniach – dwie kreski, latająca kropka i już mieliśmy wirtualnego ping ponga – dzisiaj jednak branża rozrywki elektronicznej jest tak rozbudowana, że dogania inne branże rozrywkowe. Dużo czasu święciły także konsole na pieniądze, postawione w barach dla młodzieży, poczekalniach komunikacji i tak dalej. Te jednak także z czasem zostały oddane do lamusa, ponieważ ceny konsol w połączeniu z łatwością dostępu do oprogramowania sprawiły, że dzisiaj każdy może mieć taką konsolę i to wcale niewygórowanym kosztem. Inna sprawa, że im więcej człowiek ma takich gier, tym szybciej się one nudzą.